Do roku 1772 województwo ruskie, ziemia sanocka. Wieś była lokowana jako własność królewska w roku 1546. Prawa miejskie uzyskała Wola Michowa ok. roku 1730, ale utraciła je po klasyfikacji austriackiej w roku 1772. Miasteczko znajdowało się na szlaku prowadzącym z ziemi sanockiej na Węgry poprzez przejście graniczne w Radoszycach.

Od 1772 należał do cyrkułu leskiego, a następnie sanockiego w kraju Galicja. Pod koniec XIX wieku wieś liczyła 840 mieszkańców (w tym 240 społeczność żydowską). Co roku we wsi odbywała się 6 jarmarków. Od 1895 roku wioska znalazła się na trasie kolei wąskotorowej z Nowego Łupkowa do Cisnej.

Działania wojenne w roku 1915 przyniosły znaczne zniszczenie wsi zajętej przez armię rosyjską. Od listopada 1918 do stycznia 1919 Republika Komańczańska. W roku 1927 wieś liczyła 777 osób (w tym 148 Żydów). Od października 1939 do roku sierpnia 1944 wieś była siedzibą urzędu gminy w powiecie sanockim. W roku 1947 Wola Michowa została całkowicie zniszczona przez oddziały UPA, nie ocalało nic z dawnych zabudowań.

 

 

Synagoga w Woli Michowej - nieistniejąca synagoga znajdujaca się w Woli Michowej w samym centrum rynku.

Synagoga została zbudowana przed 1870 rokiem, z półokrągłym dachem krytym blachą. Obok niej stał dom rabina. Była obok synagogi chasydzkiej, jedną z dwóch wolno stojących bożnic we wsi. Podczas II wojny światowej, w 1942 roku hitlerowcy zdewastowali synagogę. W lecie 1947 roku, podczas tzw. "akcji żniwnej", bandy UPA spaliły całkowicie Wolę Michową, nie pozostało dosłownie nic z dawnych zabudowań.

 

Do roku 1772 województwo ruskie, ziemia sanocka. Wieś była lokowana jako własność królewska w roku 1546. Prawa miejskie uzyskała Wola Michowa ok. roku 1730, ale utraciła je po klasyfikacji austriackiej w roku 1772. Miasteczko znajdowało się na szlaku prowadzącym z ziemi sanockiej na Węgry poprzez przejście graniczne w Radoszycach.

Od 1772 należał do cyrkułu leskiego, a następnie sanockiego w kraju Galicja. Pod koniec XIX wieku wieś liczyła 840 mieszkańców (w tym 240 społeczność żydowską). Co roku we wsi odbywała się 6 jarmarków. Od 1895 roku wioska znalazła się na trasie kolei wąskotorowej z Nowego Łupkowa do Cisnej.

Działania wojenne w roku 1915 przyniosły znaczne zniszczenie wsi zajętej przez armię rosyjską. Od listopada 1918 do stycznia 1919 Republika Komańczańska. W roku 1927 wieś liczyła 777 osób (w tym 148 Żydów). Od października 1939 do roku sierpnia 1944 wieś była siedzibą urzędu gminy w powiecie sanockim. W roku 1947 Wola Michowa została całkowicie zniszczona przez oddziały UPA, nie ocalało nic z dawnych zabudowań.

Wieś nie jest jednoznacznie wydzielona, leży wzdłuż drogi. Jest stacją końcową turystycznej kolejki wąskotorowej biegnącej z Majdanu. Na skraju wsi, w zakolu rzeki znajduje się jedna z najlepiej wyposażonych w Bieszczadach stanic ZHP. Przy szosie do CisnejLatarnia Wagabundy. – legendarne schronisko