Bukowiec leży w pobliżu ujścia Solinki do Jeziora Solińskiego, 2 km od Terki, przy małej pętli. Od południa nad Bukowcem góruje wyniosła Korbania (894 m), na północy wąski prześwit między Kiczorą a Czakowem wiedzie do zalewu.

Bukowiec w sezonie nie jest zatłoczony, w sam raz odpowiedni do kosztowania uciech plażowania i żeglarstwa, na zmianę z wyprawami w góry i odludne dolinki. Wieś ciągnie się od obwodnicy wzdłuż drogi na Korbanię. W połowie drogi leży cerkwisko, gdzie przetrwały resztki podmurówki, mensy ołtarzowej, schody i murowana dzwonnica.

W kościele obok przystanku PKS warto zobaczyć żyrandole z rogów jelenich – msze w niedzielę o 12.00. We wsi ocalało kilka dawnych chałup łemkowskich.

Bukowiec powstał pod koniec XV w. na obszarze „dominium” Balów; przed wojną miał ponad 500 mieszkańców. Gdy w 1946 r. wojsko przeprowadzało „dobrowolne przesiedlenia do ZSRR”, ludność spłatała oddziałom KBW figla i schowała się w lesie. Żołnierze w rewanżu spalili chałupy. W rezultacie bukowczanie poszli w końcu tam, gdzie im kazano, a niedobitki Grupa Operacyjna Wisła deportowała w Olsztyńskie. Po odwilży 1956 r. kilka rodzin powróciło.

Przez górną część wsi przechodzi szlak zielony z Leska na Krysową (840 m), gdzie łączy się ze szlakiem czarnym biegnącym z Jaworzca na Smerek. Przez wieś przebiega też znakowany zielonym trójkątami szlak na Korbanię (894 m; 1 1/2 godz.), z której można zejść do Łopienki.